icon-return-arrow Επιστροφή
icon-return-arrow Επιστροφή
icon-return-arrow Επιστροφή
icon-return-arrow Επιστροφή
icon-return-arrow Επιστροφή
icon-return-arrow Επιστροφή
icon-return-arrow Επιστροφή

ΛΕΙΧΗΝΑΣ

Τι είναι ο Λειχήνας;

Με τον όρο Λειχήνας περιγράφουμε μια πάθηση που κατά βάση είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που όμως εντοπίζεται μόνο στο δέρμα στο βλεννογόνο  στις τρίχες και τα νύχια  και όχι σε άλλα όργανα. Κατά βάση είναι μια ομάδα παθήσεων στην οποία περιέχεται ο ομαλός λειχήνας, ο θυλακικός λειχήνας και ο σκληροατροφικός λειχήνας. Κοινός παρονομαστής σε αυτές είναι η φλεγμονή στο μέσο-δέρμα και η ύπαρξη λεμφοκυττάρων σαν σε ζώνη που εμφανίζεται σε ιστολογική εξέταση και  γι' αυτό το λόγο είναι πολλές φορές ιδιαίτερα χρήσιμη η λήψη βιοψίας. Η χρήση σκευασμάτων με κορτιζόνη αν και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε κάποιες μορφές της πάθησης για την ανακούφιση των συμπτωμάτων δεν ενδείκνυται μακροπρόθεσμα ειδικά στον σκληροατροφικό λειχήνα καθώς μπορεί και η ίδια να προκαλέσει ατροφία σε τοπική χρήση.

Ποιες μορφές λειχήνα υπάρχουν;

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν αρκετές δερματοπάθειες, ιδιαίτερα θα σταθούμε όμως στον σκληροατροφικό, τον ομαλό και τον θυλακικό λειχήνα.

Σκληροατροφικός Λειχήνας

Ο σκληρός και ατροφικός λειχήνας συχνότερα εμφανίζεται στους βλενογόνους των γεννητικών οργάνων ανδρών και γυναικών. Τα συμπτώματα σε αυτή την περίπτωση περιλαμβάνουν κνησμό ή τσούξιμο. Είναι μια πάθηση που θα πρέπει να διαγνωστεί σωστά από την αρχή και να αντιμετωπιστεί γρήγορα, καθώς προκαλεί καταστροφή του κολλαγόνου και ατροφία, οδηγώντας σε μόνιμες αλλοιώσεις του δέρματος. Ιδιαίτερα να σημειώσουμε ότι οι κρέμες κορτιζόνης που πολύ συχνά δίνονται μπορεί να χειροτερέψουν την ατροφία του δέρματος. Στο ιατρείο μας μετά την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου με ότι νεότερο έχει να προσφέρει η διεθνής βιβλιογραφία, προχωρούμε στην ανάπλαση του κολλαγόνου της περιοχής ώστε να επανέλθει όσο το δυνατόν στην πρότερη κατάσταση.

Ομαλός Λειχήνας

Ο ομαλός λειχήνας χαρακτηρίζεται συνήθως από βλατίδες στο δέρμα που έχουν κάπως κόκκινο-μωβ χρώμα και γυαλίζουν στο φώς. Είναι μια εικόνα που είναι αρκετά χαρακτηριστική στη Δερματολογία, αν και όπως είναι αναμενόμενο μάλλον δυσδιάκριτη στους ασθενείς που περιγράφουν το εξάνθημά τους ως ‘σπυράκια’. Είναι μια δερματοπάθεια που μπορεί να χρονίσει και χαρακτηρίζεται από φαγούρα που μπορεί να είναι αρκετά έντονη κάποιες φορές. ‘Εχει κλασσική εντόπιση στο εσωτερικό των καρπών αν και μπορεί να είναι αρκετά διάσπαρτο. Ο ομαλός λειχήνας είναι ίσως το πιο συχνό είδος λειχήνα στο κυρίως δέρμα μια και σπανίως μπορεί να βρεθεί και σκληροατροφικός λειχήνας εκτός βλεννογόνων ενώ υπάρχει και ο μελαγχρωματικός λειχήνας κτλ. Ο λειχήνας είναι μια δερματοπάθεια που μπορεί να προσβάλλει επίσης τα νύχια προκαλώντας καταστροφικές αλλοιώσεις και το βλεννογόνο του στόματος, με ένα χαρακτηριστικό ΄δικτυωτό΄ ενάνθημα.

Θυλακικός Λειχήνας

Μια σημαντικότατη επίσης μορφή λειχήνα είναι ο θυλακικός λειχήνας που συχνότερα εμφανίζεται στις γυναίκες και προκαλεί καταστροφή των ριζών των τριχών. Χαρακτηριστική μορφή του, που δυστυχώς θεωρείται μια επιδημία της εποχής, είναι η μετωπιαία ουλωτική αλωπεκία. Σε αυτήν τη μορφή αλωπεκίας έχουμε μια απώλεια τρίχων στο μπροστινό τμήμα του κεφαλιού και προέκταση του μετώπου προς τα πίσω με παράλληλη απώλεια και των φρυδιών. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά από την αρχή οδηγεί σε ουλωτική αλωπεκία χωρίς τη δυνατότητα επανέκφυσης. Είναι δυσίατο νόσημα αλλά μπορεί και αυτό να αντιμετωπιστεί με πληθώρα μεθόδων

Ποια τα αίτια;

Δυστυχώς, δεν υπάρχει πραγματική απάντηση στο ερώτημα αυτό. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο κύτταρα του ανοσοποιητικού μας που αφορούν την άμυνα του οργανισμού από μικρόβια και ιούς αρχίζουν να επιτίθενται σε κύτταρα και στοιχεία του δέρματός μας οδηγώντας σε φλεγμονή και σε επακόλουθη καταστροφή του κολλαγόνου, ατροφία, δημιουργία φλύκταινων και άλλα συμπτώματα που εξαρτώνται από τη θέση του προβλήματος και τον ακριβή τύπο του λειχήνα.

Θεραπεία Λειχήνα

Η θεραπεία του λειχήνα είναι μια πολύμηνη τουλάχιστον υπόθεση. Ανάλογα με τη συγκεκριμένη κατηγορία λειχήνα επιλέγουμε πρώτον την κατάλληλη τοπική αγωγή. Αυτή οφείλει απαραιτήτως να μην οδηγεί σε παρενέργειες τύπου ατροφίας δέρματος και ευρυαγγειών, όπως γίνεται με την χρόνια χρήση κορτιζόνης. Απαραίτητη ταυτόχρονα είναι και η λήψη φαρμακευτικής αγωγής από το στόμα, ώστε να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποφασιστικά η φλεγμονή του δέρματος που έχει καταστροφικές συνέπειες. Παράλληλα έχουν βρεθεί νέα θεραπευτικά πρωτόκολλα με στόχο δράσης το επίπεδο των μιτοχονδρίων στα κύτταρα του θυλάκου της τρίχας. Στην θεραπεία του θυλακικού λειχήνα έχει θέση και η χρήση αυτόλογου πλάσματος με συμπύκνωμα αιμοπεταλίων από τον ίδιο τον ασθενή (PRP).

Στη θεραπεία του σκληροατροφικού λειχήνα έχει βρεθεί ότι μπορεί να βοηθήσει και η χρήση laser διοξειδίου του άνθρακα ή και erbium glass προκαλώντας ανάπλαση του κολλαγόνου και ωθώντας τον οργανισμό να φτιάξει καλύτερης ποιότητας κολλαγόνο με ελεγχόμενη από την πλευρά μας χρήση ενέργειας.  Αυτό απαιτεί τουλάχιστον 2-3 συνεδρίες για την επίτευξη κάποιου σημαντικού αποτελέσματος ενώ είναι σημαντική αν όχι απαραίτητη η προηγούμενη χρήση σκευασμάτων με ανοσοτροποποιητικές ιδιότητες που διώχνουν τα φλεγμονώδη κύτταρα και ανακουφίζουν από τα συμπτώματα.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η περιτομή που κάποιες φορές προτείνεται ώς θεραπεία του σκληροατροφικού λειχήνα δεν αποτελεί οριστική λύση στο προβλημα αν και έχει θέση ως έσχατη λύση σε πολύ ατροφικές και καταστραμμένες περιπτώσεις όπου το δέρμα δεν μπορεί να αναπλάσει επαρκώς. Επί της ουσίας ο σκληροατροφικός λειχήνας είναι μια φλεγμονώδης πάθηση και η αφαίρεση του τμήματος που φλεγμαίνει δεν εγγυάται ότι δεν θα επανέλθει το νόσημα πιο δίπλα. Επίσης είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι ο θυλακικός λειχήνας αποτελεί αντένδειξη για μεταμόσχευση μαλλιών. Εκτός του ότι δεν υπάρχει ασφαλής περιοχή για λήψη τριχοθυλακίων για τοποθέτηση, η φλεγμονώδης πάθηση μπορεί να ξυπνήσει στο σημείο της εμφύτευσης και να οδηγήσει σε καταστροφή των τριχών παλιών και νέων. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη διενέργεια μεταμόσχευσης είναι να μην είναι πια ενεργό το νόσημα για ικανό χρονικό διάστημα (πάνω από έτος) και πάλι κανείς δεν εγγυάται υποτροπή. Επίσης η εμφύτευση τριχοθυλακίων σε ένα δέρμα που έχει ουλώδη ιστό ενέχει άλλες δυσκολίες και πιθανόν να πρέπει να προηγηθεί θεραπεία της περιοχής για ανάπλαση του κολλαγόνου π.χ. με PRP ή βλαστοκύτταρα λίπους.

ΤΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ
ΑΛΛΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ